نرو، بمان

چرا بهار نمی رسد؟

تحمل زمستان سخت است ...

نرو، بمان...

هیچ کس زبان حال دلم را نمی فهمد

نمی داند چقدر ناخوش احوالم ...

شبیه کسی که تمام زندگی اش را باخته باشد

یا به دیواری تکیه کرده و دیوار فرو ریخته باشد ....

حالم خوش نیست

ویران ویرانم ...

نرو، بمان...

اگر جواب سلامم را ندهی حق داری

اگر صدایت کنم روی برگردانی سزاوارم و هیچ نمی گویم

اما صدایت میکنم، سلامات می دهم

مگر من جز شما کسی را دارم؟

مگر جز شما مامن امنی هست؟

شما فرزند همان مردی هستید که پیامبر رحمت است

همان که در سنن النبی خواندیم به همه سلام می کرد. اگر کسی را نمی دید سراغش را از دیگران می گرفت....

مگر می شود سلامم را جواب ندهی؟

مگر می شود صدایت کنم روی برگردانی؟

شما تنها مولای منی...

پ.ن: خطا کردم طلب بخشش دارم ...

نرو، بمان...

این روزها بیشتر از همیشه دلم می گیرد

بیشتر دلتنگ می شوم

بیشتر غصه دار

و بیشتر با تو حرف می زنم

صدایم را بشنو که جز تو گوش شنوایی ندارم

که جز تو تکیه گاهی نیست

جز تو آرامشی نیست ....

نرو، بمان...

به قول او که گفت:

گیرم من بی کس و کار کسی را داشتم

باز هم هیچ کس برای دلم تو نمی شود...

نرو، بمان...

روح پدرم شاد که فرمود به استاد

فرزند مرا هیچ میاموز به جز عشق

پ.ن: کجایی استاد؟ کجایی پدر؟ شاگردت دارد از دست می رود ...

نرو، بمان...